Dag vandaag misschien

zijn je woorden het oordeel waard?

mijn gedachten gaan naar het moment

waarop mijn hand op jou been rustte,

ik voelde vriendschap toen

lang nadat we gescheiden waren

bleef ik zoeken, naar jou

of dat ene gebaar

oordeel maar

als mijn woorden

mijn oordeel vervangen door ogen

die kijken naar je huilt

je tranen niet gedragen in de zoete zomerkus

dit draagt verder dan mij, jij

een dans op de achtergrond

een sluimerende deken van koelte, de nacht

het doet me wakker zijn, ik denk aan lichtjes

die weerkaatsen op het ijs

het is al bijna winter

ik wil op veertjes van vogels rusten

onder vleugels van god staan

lichtjes uitdoen in de kerstboom

net zo leuk als toen als aan

er is een traan die mijn wang afrolt

het zoekt het binnenste van lippen

het is verdriet deze man dat ben ik

en het zout is bitter

misschien wel sterker dan een vrouw

 

ze staat met een grote tas in haar hand

haar haren verdelen haar

gezicht in twee

de wals zweept op, de witte wijn geurt in mijn glas

het maakt me niet uit dat ik alleen ben

in gedachten dans je met haar jouw dans.

een engel loopt naast mij deze koude nacht

zo schrijden slechts ingewijden

ik denk dat ze het koud heeft

maar ze kijkt me niet aan

altijd een angstig meisje geweest

of heeft iemand haar wat aangedaan?

ik rijg voor jou mijn tranen aan een draad

tot ze parels zijn voor jouw geluk

in het windstille nat waden wij door regen

gaan we tot elkaar als een minnend paar

mijn woorden blijven slechts een gebaar

of voel je dit als je leest?

als jij wilt lezen, dan lees het maar

ik ben er net mee klaar

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s