Joepie de poepie

de liefde brengt me geen vrede

terwijl ik voel dat niemand meer houd van mij dan jij

ik raak de rozen aan

de eerste emotie is pijn

geen leegheid meer

niemand houdt meer van mij dan jij

ik realiseer dat de nacht is gevallen

struikelend over haar duisternis

haar lichaam is blind door het ontbreken van licht

niemand houdt meer van mij dan jij

begin opnieuw red mijn hart het klopt zo hard

mijn lucht het zuchten naar adem

mijn longen spierpijn

bezorgt verder dan de schaduw van de stappen die ik zet

ik ken je nu

de nacht

nu lijkt wel dag

je stervende adem die het licht wegneemt

waarin ik geloof

je bent

zomer in de schaduw van de nacht

zonder licht te lang gewacht

te laat ontwaakt

niemand is volmaakt

jij bent het licht

mijn lievelingsgezicht

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s