Roeping

mijn lessen geleerd

iedereen heeft wel een een vriend een liefde verloren

de nieuwsgierigheid van het nieuwe

het is hier alleen allemaal

het bekennen van de schuld het niet te willen weten

sommige houden rekening met het falen

ik beken ik ben een man

wat zal ik nog meer bekennen of het gewoon zo laten

falen wat een woord het is vast iemand die het tegen me zegt

vergeet het maar vergeet te falen

vader wat voor jou of wat voor jou moeder

of voor jou dochter zoon

vrouw wees maar mens en niet zo eigenwijs

dat je het zelf niet snapt

het zijn maar grappen uit de lucht uit de droom van perfect zijn

ik ben blij dat ik het niet ben

en steeds minder weet en wil weten

het liefst vergeten maar daar faal ik in

dan maar vergeven heb ik wat te vergeven of is het dit dat woord dat zo mooi

klinkt uit een mens wat probeert niet te falen

met een tocht lucht uit mijn longen blaas ik de kaarsen uit

een sliert rook was licht en is nu geur van gedoofd

het gaat op in een menigte van ruimte alles is een zucht

kies maar een zucht geluk of een zucht die opgaat in de menigte

maar ruimte blijft bestaan ook als men niet wil falen

geef mij maar even de vrede

want de wereld komt er morgen toch weer aan

en dan schrikt de dag wakker het is dan beter die te begroeten

omdat hij je wekt of de wekker of de wekster of de werkster

misschien toch weer gefaald met op tijd opstaan

Advertenties

Liefde

ik beklim nu eindelijk bergen terwijl ik dacht

van boven op de toppen kan ik bergen bekijken

wangen zijn de groene heuvels op het moment

in de uitgestrekte dans van geluk

de liefde bedrijven in de tijd die altijd maar even duurt

een herinnering kan het niet blijven het is mijn hoofd dat wil rusten op je borsten

eigenlijk is alles onzin

onzinnig prachtig

ik heb de leugens en de waarheid al gehoord deze stemmen zijn altijd hard

op deze berg van geluk is het stil