Nacht en dag

het lijkt een eeuwenlange nacht geweest

als de duisternis haar zeilen strijkt

daar in de verte de horizon

die het bloedende kleed van het morgenrood draagt

waar de zon gebonden was aan de schaduw van de dood

en in het ontwaken de wapens van het licht door wolken schemeren

en nergens meer de nacht een schaduw werpt

een bange nacht de nacht is om

en de druppels van de dauw mijn tranen van geluk en zuchten hoort

en opnieuw mijn ogen de dag vertrouwd

Plop kabouter

dans met mij langs een rivier

deze muziek

de stapjes en de pasjes van

de tango ken ik niet allemaal

het is heerlijk met jou en daarom wil ik ook

dansen

door een stromend beekje op blote voeten

in het water en als ik struikel en onhandig ben

kan ik tegen je zeggen dat dansen langs een rivier

niet kan

laat ons op zoek gaan naar het licht

dat ons onze liefde geeft en de kracht

zodat wij weten

weten waarom wij zwijgend gaan

en waarom wij dansen

ik ben verstrooid geraakt maar jij houdt me vast

als een mantel om mij heen geslagen

zo vriendelijk veilig in het licht wat jij op mijn

wezen richt

ik hoorde een lied alsof het geschapen was

voor mij

je hand is zacht met mijn lichaam leid ik

dat ik ontwaken mag en de muziek blijf horen

waarop ik je bemin